'Ik vind het belangrijk het laatste stukje van het leven waardevol te maken'
‘De dankbaarheid vind ik het allermooiste'
Cindy werkt sinds 2007 bij Woonzorg Flevoland. Eerst vooral in de avonden en nachten als verzorgende IG, en sinds 2015 als contactverzorgende op een afdeling kleinschalig wonen in De Uiterton. “Bij PG is elke dag anders. Je moet meebewegen met de dag, en iedere stemming. Ik vind het leuk om samen een huishouden te runnen, met structuur, en aanpassingen waar nodig.”
“Ik ben de opleiding tot verzorgende IG gaan volgen omdat ik kraamverzorgster wilde worden. Maar ik kwam bij de PG terecht en ben nooit meer weggegaan. Na een aantal jaar als VIG’er werken wilde ik meer. Ik voelde me vastgeroest in de routine. Er kwam een vacature vrij voor contactverzorgende, waar de opleiding bij werd aangeboden. Dat heb ik met beide handen aangepakt. In combinatie met een jong gezin, was het wel druk. Maar het duurt maar negen maanden, dus dat was goed te overzien.”
Zorgplan coördineren “Als contactverzorgende help ik bij de ADL. Daarnaast coördineer ik de zorgplannen en zorg ik dat deze op orde zijn. Ook ben ik aanwezig bij multidisciplinaire overleggen, onderhoud contact met de andere disciplines en zorg ervoor dat de zorg wordt nageleefd naar de zorgbehoefte van de cliënt. Elk individu heeft z’n eigen gewoontes en plan van aanpak. Daarin moeten we meebewegen, en deze zo snel mogelijk verwerken in het zorgplan, zodat iedereen daarop kan terugvallen.”
Waardevolle momenten “Ik heb ‘iets’ met ouderen. Ik vind het belangrijk dat we hen tijdens het laatste stukje van hun leven iets waardevols geven. Hen waardevolle momenten bezorgen. Dat de familie met een warm gevoel op de zorg terugkijkt. Die waardevolle momenten kunnen heel klein zijn. Zoals een cliënt die lacht omdat er een foto gemaakt wordt. Samen een pannenkoek bakken. Of een cliënt die tegen me zei: ‘Meisje, ik heb genoten’ na het douchen. Of dat ik uit non verbale signalen kan opmaken dat het contact de cliënt goed doet. Deze week pakte een cliënt mijn hand, gaf me een kus op mijn wang en zei ‘dankjewel kleintje’ – zo noemt hij mij altijd. Terwijl ik alleen maar ‘Hoe gaat het?’ zei.”
“Soms zijn de mooie momenten ook wrang. Toen een cliënt op sterven lag, was zijn familie in het buitenland en kon niet à la minute terugkomen. De laatste minuten van het leven van deze cliënt brachten we videobellend met de familie door. De nabestaanden zeiden daarna tegen ons dat de cliënt in het bijzijn van familie was gestorven, omdat wij er bij waren.”
“Binnen De Uiterton is het ‘ons kent ons’”
Investeren in collega’s “Woonzorg Flevoland is een groeiende organisatie in Flevoland, en dat merk je. De zorgvraag en zorgzwaarte neemt toe. Daarom investeert de organisatie in uitbreiding en collega’s. We hebben geen functioneringsgesprekken, maar inzetbaarheidsgesprekken, waarin naar je ambities gevraagd wordt. Werken in De Uiterton is daarbij heel overzichtelijk. Het is ‘ons kent ons’ en alles is binnen handbereik. Er is een verpleegkundige in huis, er zijn winkels om de hoek, er is een restaurant en de artsen zijn op vaste momenten aanwezig. Daarnaast is het fijn om op de afdeling kleinschalig wonen met een eigen team te werken. We weten wat we aan elkaar hebben en dat is heel fijn.”
